Tuesday, October 19, 2010

Saga bílsins

Fyrir sirka 5 vikum keypti ég bíl. Hann er 15 ára gömul Honda og lítur svona út:
 Hann er undarleg grár að lit og svo gamall að það er bara segulbandstæki í honum. Ég keypti því spólu sem maður setur í segulbandstækið og getur svo tengt í MP3 spilarann, það er betra en geislaspilari!
Þegar ég keypti bílinn var miðstöðin biluð, hún kældi ekki bílinn sem er mjög vont í hitanum. Nýju vinir mínir á litlu bílasölunni lánuðu mér því bíl á meðan þeir gerðu við miðstöðina.

Sá bíll lítur svona út:
Á þessari mynd er hann stopp við hraðbrautina og ég og Laura vinkona mín standandi úti í kanti. Ég var búin að vera með hann í láni í um það bil viku þegar við vorum á leiðinni heim úr verslunarleiðangri. Allt í einu fundum við brunalykt. Við vorum vissar um að það væri ekki okkar bíll sem lyktaði svona og slökktum bara á miðstöðinni. Skömmu síðar, sirka 4 mínútum áður en við komum heim kom rosa gufa upp úr miðstöðinni og brunalyktin varð meiri svo við stoppuðum strax úti í kanti og stukkum út skíthræddar.
Þegar við komum út úr bílnum sáum við að það gusaðist einhver vökvi úr vélinni (það má sjá vökvaslóðina á myndinni) og það rauk upp úr miðstöðinni.
Ég hringdi í vini mína bílakallana, og eigandinn kom eftir tíu mínútur og sótti okkur. Hann keyrði okkur á bílasöluna og lánaði mér annan bíl.

Sá bíll lítur svona út:




Já hann er sportbíll, Toyota Celica. Í honum sat ég nánast á götunni og spoilerinn var fyrir mér í afturspeglinum! Hann keyrði mjög hratt (já bíllinn stjórnaði hraðanum...) og það var gaman að nota hann.

Loksins fékk ég svo minn bíl, fyrir sirka 3 vikum. Á laugardaginn talaði ég við afa í símann og hann spurði mig hvernig bíllinn væri. Ég sagði sem var að hann væri bara prýðilegur, keyrði og svona svo að það var ekki yfir neinu að kvarta.
2 tímum síðar át ég þau orð ofan í mig. Ég var á leiðinni í verslunarleiðangur (já mér finnst gaman að versla...) með vinkonu minni þegar bíllinn varð skyndilega óvenju hávær. Svo hávær að við gátum ekki talað saman inni í honum. Við heyrðum svo að eitthvað dróst eftir jörðinni með háu dósahljóði. Ég stoppaði bílinn um leið og ég gat og kíkti undir hann. Jú hljóðkúturinn hafði brotnað og lafði niður í götu.
Það kom í ljós að ég hafði ekki beðið um vega aðstoð þegar ég keypti trygginguna mína (menn sem koma og hjálpa ungum stúlkum í aðstæðum sem þessum...(og mönnum og fólki á öllum aldri líklega)). Það var vond hugmynd.
Ég endaði því á því að hringja bara aftur í vini mína bílamennina sem sögðu mér að keyra bílinn til þeirra og þeir löguðu hann á hálftíma:)

Því má bæta við að bíllinn varð rafmagnslaus um daginn því ég gleymdi ljósunum á (þarf að setja post it miða á stýrið til að minna mig á að slökkva ljósin...). Mér og samstarfskonu minni tókst að starta bílnum aftur mér til mikils stolts.
Öll þessi skipti hefur mig langað til að hringja í pabba og láta hann redda málunum. Kannski ágætt að ég get það ekki, orðin 26 og svona;) Er sumsé að fullorðnast og öðlast sjálfstæði í Bandaríkjum Norður Ameríku.

Og þetta er sagan af bílnum. Vona að ég þurfi engu að bæta við hana í bráð!





Steinunn

Síðustu vikur

Til hamingju með 80 ára afmælið á laugardaginn elsku afi minn! Vona sannarlega að dagurinn hafi verið góður:)

Ekki er frá svo mörgu að segja. 

Ég vinn alveg helling og læri þess á milli.
Vinnan er krefjandi, ég er ekki vön öllum reglunum sem við þurfum að fara eftir og ég er vön því að stjórna því sjálf frekar mikið hvað ég geri í vinnunni. Hér er ég nýbyrjuð sem þýðir að ég hef ekki mikið að segja og ég á svolítið erfitt með að vera undirmaður.
Skólinn gengur rosa vel. Ég les eins og brjálæðingur og rústa öllum prófum og verkefnum:)
Með þessu mæti ég á rannsóknarfundi og á næstu dögum mun ég byrja að taka þátt í rannsókn, sem þýðir að ég þarf að vinna og lesa enn meira.

Hér er haustið komið. Ég fór í göngutúr í kringum stöðuvatn sem er hérna rétt hjá og tók nokkrar haustlita myndir:


 Það er svo fallegt hérna núna að ég gleymi mér stundum þegar ég er að keyra í vinnuna við að horfa á trén.

Ég keypti mér þessa kápu um helgina (eftir að það var búið að laga bílinn)..
Hún er svo falleg að mig langar að vera í henni alltaf, það er bara ekki orðið nógu kalt!

Rétt við bílastæðin fyrir utan blokkina mína er villtur skógur. Í skóginum búa allskonar dýr en þangað til í fyrradag hef ég bara séð íkorna.
Á sunnudaginn kom ég heim úr vinnunni seint um kvöld og lagði alveg við skóginn. Við bílinn var tré og þegar ég steig út úr bílnum og leit upp horfði vera með hvítt andlit á mig. Mér brá hressilega, veit ekkert hverskonar skepnur lifa í Massachusettes, en fylgdist samt aðeins með dýrinu sem brölti í trjágreinunum.
Í gær þegar ég kom heim um kvöld sá ég dýrið aftur en þá var það á jörðinni og mjög nálægt mér. Það leit svona út:
Jább það er þvottabjörn að fylgjast með ferðum mínum og passa bílinn minn á næturnar. Veit ekkert um þvottabirni, vona að þeir séu ekki hættulegir!

Bless!
Steinunn

Monday, September 6, 2010

Nokkrar myndir

Bílamyndir fyrir Emil Ingo

Fór til Boston um daginn. Þar voru þessir hermenn og bíllinn þeirra. Börnin fengu að fara upp á þakið og handleika vélbyssuna. Sérlega smekklegt...

Þessi kappaksturbíll var líka þar. Mun huggulegra!

Þessi var fyrir utan eina blokkina um daginn. Líklega eitthvað karrý brunnið við...
Þessi var þar líka.



Almennar myndir

Snúður að passa dótið mitt og fallega bókamerkið frá ömmu og afa:)

Skrítið fólk að spila skrítna tónlist.
Bókasafnið í Boston sem var mun stórkostlegra en þessi mynd.







 

Bíllinn, vinnan og sigling í Maine

Bíllinn
Síðasta mánudag ætlaði ég að sækja bílinn minn sem ég hafði tekið á rekstrarleigu. Þeir hjá bílasölunni þurftu bara að koma síðustu pappírunum í gegn og síðan átti allt að verða tilbúið. Þegar ég mætti þangað kom hinsvegar í ljós að í Ameríku fæ ég ekki bankalán að svo stöddu. Það er vegna þess að ég hef enga "credit sögu" (sem er eitthvað sem maður safnar með því að borga reikningana sína) og vegna þess að social security númerið mitt er bara tímabundið.
Auminginn sem ég er, fór næstum að gráta þarna á bílasölunni, og bílasölukallinn endaði á því að keyra mig heim því ég var auðvitað ekki á bíl. Hann sagði mér að hann ætlaði að tala við vin sinn sem oft veit um notaða bíla og reyna að redda fyrir mig einhverjum ódýrum bíl. Þegar ég þakkaði fyrir mig sagði hann mér að honum fyndist eins og ég væri ein af fjölskyldunni hans! Sem er sannarlega ekki amalegt;)
Á morgun ætla ég að freista þess að kaupa 11 ára gamla Mözdu (reyndar ekki í gegnum nýja frænda minn...). Vona að það gangi vel.

Vinnan
Í síðustu viku byrjaði ég að vinna. Fyrstu tvær vikurnar í vinnunni eru þjálfunarvikur. Meðal þess sem ég gerði í síðustu viku var að læra að höndla börn sem eiga það til að flýja og lenda í árekstrum við annað fólk. Komst að því að margt sem ég hef verið að gera undanfarin ár er afar prófessjónal án þess að mér hafi verið kennt það, ætli sumt lærist ekki bara af biturri reynslu;)
Í dag var ég svo allan daginn með stelpunum sem ég er að fara að vinna fyrir. Þær eru allar afar spennandi og skemmtilegar og ég hlakka til að kynnast þeim betur.
Fékk þennan glæsilega brúsa í vinnunni.

Sigling í Maine
Síðasta föstudag keyrði ég með Berglindi og 2 vinkonum hennar til Maine til þess að fara í river rafting. Fellibylurinn Earl sýndi sig eilítið á leiðinni norður. Í allt sumar hefur alltaf rignt ef ég er að fara að ferðast, það hefur ekki breyst eftir að ég kom til Ameríku því það rigndi eldi og brennistein þegar ég fór í útilegu um daginn.

Eftir að við höfðum villst allhressilega á leiðinni til Maine (gps tækið afvegaleiddi okkur!), verið stoppaðar af löggunni og borðað risa skammt af kínverskum mat, komum við í kofann sem við gistum í um helgina. Hann var í ofurlitlu þorpi þar sem ekkert símasamband var. Í þessu þorpi búa 68 manns á veturna en um 1200 á sumrin. Með gistingunni fygldi afar góður amerískur morgunmatur.
Siglingin niður ánna var ótrúleg! Fyrst voru flúðir og stuð, við hoppuðum úr bátnum á einum stað til þess að láta okkur fljóta bara niður með ánni, ég drakk hressilegt magn af henni í leiðinni. Í miðjunni var stoppað og farið upp á land til að grilla og borða hádegismat. Eftir hádegismat var siglingin svo rólegri, við flutum bara niður og nutum þess að horfa á fallega útsýnið sem var ævintýralegt og fallega leiðsögumanninn sem hjálpaði okkur að sigla;)
Siglingin tók u.þ.b. 4 tíma og ég mun sannarlega fara aftur.
Um kvöldið sátum við svo við varðeld og drukkum með öllu fjallafólkinu sem rekur kofann sem við gistum í og enduðum á að fara á bæjarbarinn:)
Maine er ofsalega fallegur staður og þangað mun ég fara aftur. Við vorum líka bara um 60km frá landamærum Kanada, þarf að skreppa þangað við tækifæri til þess að bæta við landi í safnið.
Kofinn sem við gistum í.

Sunday, August 29, 2010

Týpískur dagur í ágúst 2010

Fór fyrst í ræktina. Hún er sirka 30fm.
Gleymdi hlaupaskónum mínum í Laugum 4 dögum áður en ég flutti. Fattaði það rétt fyrir flug. Þessir skór sem áður voru dansskór gegna því þeirra hlutverki í augnablikinu. Koma þægilega á óvart.

Horfði svo á þessa mynd. Hún var sorgleg.

Á meðan ég horfði á hana saumaði ég aðeins út í vettlinga...
...borðaði smá mat (hér er alltaf hægt að finna fullkomið avocado, jeij)...
...og handsnyrti sjálfa mig.
Horfði svo á þessa mynd



Klukkan er bara hálf 4. Kannski kemur seinni helmingur dagsins í máli og myndum í kvöld. Spennandi? Já held það nú!

Jæja

Núna er allt saman að smella hérna í Ameríku. Fékk loksins social security númerið (sem er svona svipað og kennitala). Komst að því þegar ég sótti um það að ég þurfti alls ekkert allar upplýsingarnar sem mér hafði verið sagt að ég þurfti, svo að í rauninni hefði ég getað sótt um þetta miklu fyrr. Frábært.

Ég fór og hitti mann hjá Toyota umboði. Ég var búin að lesa allskonar á netinu um bíla og mismunandi leiðir til þess að fá sér bíl. Á netinu er maður allsstaðar varaður við því að bílasölumenn vilja alltaf svindla á manni. Ég var því staðráðin í að vera mjög hörð, fá bara tilboð og skoða svo annarsstaðar líka til þess að fá besta samninginn. Það gekk þó ekki eftir, því um leið og ég labbaði inn í fyrstu bílasöluna breyttist ég í aumingja. Sagði bara já og amen við öllu því sem kallinn sagði og gleymdi alveg að spyrja hann að nokkru. Samþykkti þess vegna fyrsta samninginn sem ég fékk! Hann er reyndar nokkuð góður, fékk bílinn ódýrari því ég get keyrt beinskiptann sem þykir frekar merkilegt hér í Ameríku. Ég fæ svo glænýja Toyotu Corollu á rekstrarleigu þannig að ég þarf ekki að hafa áhyggjur af því að bíllinn bili.


Svona lítur nýji bíllinn minn út
Ég er reyndar ekki búin að fá hann enn, einhverjir pappírar þurfa að renna í gegn hjá Toyota, en fæ hann líklega á morgun:)

Ég fór í búð sem heitir Whole Foods á föstudaginn og þar fann ég bæði skyr.is og Nóa Siríus súkkulaði. Keypti auðvitað bæði, borðaði skyrið og mundi síðan að ég fæ illt í magann af því. Súkkulaðið rann hins vegar ljúflega niður án vandræða.

Á morgun byrja ég að vinna, loksins! Er mjög spennt að fá að gera eitthvað, orðin frekar þreytt á fríinu.